در اينجا اشاره به اين است كه نه تنها شياطين از نزديكشدن به عرصه آسمان منع و طرد مىشوند بلكه سرانجام گرفتار عذاب دائم نيز مىگردند . در آخرين آيه مورد بحث به گروهى از شياطين سركش و جسور اشاره مىكند كه قصد صعود به عرصه بلند آسمان مىكنند ، مىفرمايد : « مگر آنها كه در لحظات كوتاهى به عرصه آسمان براى استراق سمع نزديك شوند كه شهاب ثاقب آنها را تعقيب مىكند و مىسوزاند » ! ( * ( إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَه شِهابٌ ثاقِبٌ ) * ) . « خطفة » يعنى چيزى را به سرعت ربودن . « شهاب » در اصل به معنى شعله اى است كه از آتش افروخته زبانه مىكشد ، و به شعله‌هاى آتشينى كه در آسمان به صورت خط ممتد ديده مىشود نيز مىگويند . مىدانيم اينها ستاره نيستند ، بلكه شبيه ستارگانند ، قطعات سنگهاى كوچكى هستند كه در فضا پراكنده‌اند ، و هنگامى كه در حوزه جاذبه زمين قرار گيرند به سوى زمين جذب شوند ، و بر اثر سرعت و شدت برخورد آنها با هواى اطراف زمين مشتعل و برافروخته مىشوند . « ثاقب » به معنى نافذ و سوراخ كننده است ، گويى بر اثر نور شديد صفحه چشم را سوراخ كرده و به درون چشم انسان نفوذ مىكند ، و در اينجا اشاره به اين است كه به هر موجودى اصابت كند آن را سوراخ كرده و آتش مىزند . به اين ترتيب دو گونه مانع در برابر نفوذ شياطين به صحنه آسمانها وجود دارد : مانع اول قذف و طرد از هر جانب است كه ظاهرا آن نيز بوسيله « شهب » صورت مىگيرد . مانع دوم عبارت از نوع خاصى از شهاب است كه « شهاب ثاقب » نام دارد ، و در انتظار آنها است كه گاه و بىگاه خود را به « ملاء اعلى » براى استراق سمع